Ośmiotysięczniki
Istnieje tylko czternaście szczytów, których wysokość nad poziomem morza przekracza osiem tysięcy metrów. Nazwa Ośmiotysięcznik jest używana przez himalaistów, miłośników gór jak również przez geografów.Na terenie Himalajów znajduje się dziesięć takich szczytów, kolejne cztery szczyty położone są w Karakorum. Ośmiotysięczniki można podzielić na tak zwane wysokie czyli Mount Everest, K2, Kanczendzanga, Lhotse oraz Makalu ponieważ ich wysokość przekracza 8500 metrów, Makalu jest tylko nieznacznie niższe. Potocznie na ośmiotysięczniki traktuje się jako Korona Himalajów, ale ta nazwa jest nieprawidłowa ponieważ powinna ona również uwzględniać Karakorum. Zdobywanie tych szczytów niesie wiele ryzyka, oprócz niesprzyjającej pogody, również poziom tlenu jest trzykrotnie niższy niż na poziomie może a co za tym idzie problem stają się najprostsze czynności. Jest to również główny powód dlaczego te szczyty zostały zdobyte dopiero po roku 1950, chociaż przekraczano wtedy wysokości rzędu ośmiu tysięcy, chociaż by w czasie próby zdobycia Mount Everest w latach dwudziestych dwudziestego wieku. Moim zdaniem zdobycie wszystkich szczytów to prawdziwe osiągnięcie, chociaż dysponujemy zaawansowaną techniką udało się to tylko garstce nielicznych.